L’agonia r’o cazz
L’agonia do cazzo
Amico mio carissimo,
nun’te cunosch’cchiù
che te sta succerenne?
Ca nunn’e arrizze ‘cchiù
Appen’ te chiammave
Subet’e rispunnive
E pront’cù me “veniv,
Eran ‘sciur e’rose,
mo si tutt’n'ata cosa.
P’è femmene bell’ascive’”pazz,,
e cunzulà facive’cchisyù”cazz,,
mo nun ‘arrizz’manch’n'gopp o “mazz,,
cu mmè è cunusciute:
cuntess’e studentesse
mo nunt’ntuost’cchiù,
manch’int’a fessa.
Mill’battagli’e vint’c'ù c’rtezz,
e fier’ p’ntrav’int’a furtezza.
Tu ir’e semp’pront’ogn’mument
Ra m’eritart’m'premio o”monument,,
Pover’cazz’mio mo si distrutt,
si addivintat’musc, arripecchiat’e brutt,
mo sul’nu pumpin te fa risullevà
e sol’allor’me sent’è cunzulà.
Ma rimme’che te sta succrenne?
Tu me rispunn’ ca so tiemp’e “magra,,
nun’te preoccupàc’è sta o’ “viagra,,
A’ccussì appriezz’ancor chell’ebrezza.
Tu me rispunn’amar’è cu”tristezza,,
Tòtò crireme me fai’tant’ma tant’t'enerezza.
Io t’arricord’ch è passat’a “giuvinezza,
e mo simm’buon,sul’pa a”munnezza.
Finizio Antonio